Horostyta

Wprowadzenie

Horostyta to niewielka wieś położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Wyryki. Znajduje się ona na pograniczu Zaklęsłości Sosnowickiej i Garbu Włodawskiego, co czyni ją interesującym miejscem zarówno pod względem geograficznym, jak i kulturowym. Historia tej miejscowości sięga daleko w przeszłość, a jej bogata tradycja oraz wpływy różnych kultur sprawiają, że jest to miejsce warte poznania.

Geografia i administracja

Horostyta leży w malowniczej okolicy, w której można dostrzec zarówno naturalne piękno regionu, jak i ślady ludzkiej działalności. Wieś jest sołectwem w gminie Wyryki, a według danych z Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku, zamieszkuje ją 75 mieszkańców. W latach 1954–1961 Horostyta była siedzibą władz gromady o tej samej nazwie, a po jej zniesieniu weszła w skład gromady Wyryki. Warto zaznaczyć, że przez wiele lat, od 1975 do 1998 roku, miejscowość administracyjnie przynależała do województwa chełmskiego.

Kultura i tradycje

Horostyta jest miejscem o bogatej tradycji kulturowej. Większość mieszkańców wyznaje prawosławie, co ma istotny wpływ na lokalne zwyczaje i obrzędy. Ciekawym aspektem życia wsi jest to, że znaczna część jej mieszkańców ma pochodzenie mieszane ukraińsko-polsko-białoruskie. W rezultacie w Horostycie można usłyszeć kompilację tych trzech języków, co stało się swoistą gwarą charakterystyczną dla tego regionu. Taki językowy miszmasz wzbogaca codzienne życie mieszkańców oraz ich relacje międzyludzkie.

Szlak rowerowy

Jednym z ciekawszych elementów związanych z Horostytą jest szlak rowerowy „Śladami Wschodniosłowiańskich tradycji cerkiewnych”. Szlak ten rozpoczyna się we wsi i prowadzi do zabytkowych cerkwi znajdujących się na terenie Lubelszczyzny, takich jak te w Holi, Sosnowicy czy Dratowie. Szlak oznaczony jest żółtymi znakami i powstał z inicjatywy ks. Tomasza Łotysza, proboszcza parafii prawosławnej w Horostycie. Dzięki temu projektowi turyści oraz pasjonaci historii mają możliwość odkrywania bogactwa kulturowego regionu oraz poznawania architektury sakralnej.

Zabytki architektury

W Horostycie znajduje się kilka interesujących obiektów zabytkowych. Najważniejszym z nich jest cerkiew prawosławna pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Jest to obiekt o dużym znaczeniu religijnym i kulturalnym dla lokalnej społeczności. Cerkiew ta jest nie tylko miejscem modlitwy, ale także świadkiem historii regionu oraz tradycji wyznaniowych jego mieszkańców.

Pozostałości przedwojennej szkoły

Wschodnia część wsi kryje pozostałości przedwojennej szkoły, która niegdyś pełniła ważną rolę edukacyjną dla lokalnej społeczności. W szkole tej nauczano w języku ukraińskim, co odzwierciedla różnorodność kulturalną Horostyty. Obecność takiej placówki edukacyjnej podkreśla również zamiłowanie mieszkańców do nauki oraz przekazywania tradycji kolejnym pokoleniom.

Historia Horostyty

Nazwa Horostyta pojawia się w źródłach pisanych już w 1521 roku, kiedy to związana była z fundacją cerkwi pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego. Cerkiew ta została zbudowana na ówczesnym pograniczu litewsko-polskim i znana była również pod nazwą Forostita lub Chorostyta. W ciągu wieków wieś przechodziła różne zmiany administracyjne i społeczne.

W 1860 roku majątek Horostyta o powierzchni około 2000 hektarów został zakupiony przez Bronisława Deskura, który był późniejszym majorem wojsk powstańczych. Związek Deskura z tym miejscem wpisuje się w szersze tło historyczne Polski XIX wieku oraz walki o niepodległość.

Zakończenie

Horostyta to wieś o bogatej historii oraz unikalnym dziedzictwie kulturowym. Jej malownicze położenie oraz różnorodność etniczna mieszkańców sprawiają, że jest to miejsce warte odwiedzenia. Zabytkowa cerkiew prawosławna oraz pozostałości przedwojennej szkoły stanowią świadectwo minionych czasów i pamięci o lokalnych tradycjach. Dzięki inicjatywom takim jak szlak rowerowy „Śladami Wschodniosłowiańskich tradycji cerkiewnych”, Horostyta staje się także punktem na turystycznej mapie Lubelszczyzny, przyciągając miłośników historii i kultury.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).